Element kuduzluğu

Al khakar tugat! Кuratag tak maggar! Sakhat khamar ulkrat!
Ktatak ulu graa! Kugar! Kotar! Ko-karr!
...
Ruhları hissediyorum Rüzgarın Oğlu. Çağrıma koşuyorlar. Ve öfkeliler! Hem de çok öfkeliler! Ama korkmana gerek yok! Elementler hep dik başlı ve tehditkar olurlar. Bir ölümlünün kendileri çağırması hiç hoşlarına gitmez. Fırtına kayaları parçalar, dalgalar şehirleri silip süpürür, alevler ormanları kül eder, toprak sallanır ve en sağlam kaleleri yıkar. Ancak akıl sahibi bilgeler, her zaman elementlerden daha güçlüdür. Onlara boyun eğdirerek, ateşi ocak yakmak için, suyu tarla sulamak için, rüzgarı yel değirmenini döndürmek için, toprağı ise tohum almak kullanırlar. Sen de bir genç element ruhuna boyun eğdirebilirsen olgun element seninle konuşur.
Yaklaştılar bile. Kanımı, etimi istiyorlar. Kendilerine meydan okuyan bu ihtiyar, budala cadıyı paramparça etmek istiyorlar. Ama sen güçlüsün, beni koruyabilirsin. Genç bir ruhu dize getir ve her elementin hayır duasını al!

Ah... Kemiklerim ağrıyor!

Ancak biz kazanmak! Geçen sefer ruhlar benim çağrıma çok çok geç cevap vermek. Ben o zaman aptal bir küçük kuş olmak ve neredeyse ölmek. Sen güçlü bir savaşçı olmak, ruhlar sana saygı duymak.