Proleter duyusu

Bu, hiç iyi bir hikaye değil. Tüyleri ürpertecek kadar kötü bir iş. Birincisi, savaşçılar katille seni görmek, herkes doğrulamak. Fakat sen o zaman burada olamamak. İhtiyarlar görmek birini aynı anda iki yerde, onun için ne demek sen bilmek? İhtiyarlar kötü ruh söylemek. Gençler gülmek fakat şimdi hiç komik olmamak.
İkincisi, katil sarhoş olmamak, deli bile olmamak. Şor cephede nasıl delirir görmek, öyle değil, hiç öyle değil. Ork kuklaya benzemek, ipe bağlı gibi hareket etmek. Gözler cam gibi, ses, asansör vırvır gibi. Garip saçmalık konuşmak. Çok sayı ve okunmaz bir hatıra. Şor orku uyarmak fakat o da; Şor'un takım kötü ve Şor'un ismi kötü diye bağırmak ve birden saldırmak!
Ve üçüncüsü. Şor övünmeyi sevmemek fakat o, ork gibi savaşçıyı bağlı gözlerle ve kanatlarla yenmek. Fakat bu sefer o, Şor'u tek vuruşla öldürmek. Çat... Ve Şor büyük kapılı karanlık salona. Nasıl olur öyle?
Çoğu kişi ihtiyarların masal anlattığını düşünmek fakat Şor'un proleter duyusu çok keskin. Bu kötü ruh, başka kimse değil.

Evet, kanatlı neler anlattı? Var mı şöyle elle tutulur bir şeyler?