Yanan Kan

Eveeeet... Daha fazla nasıl eğlenebiliriz? Ne düşünüyorsun, kıvılcım adam? Yakmayı mı? Ha ha! Harika fikir! Tabii ki yakmayı!
Yakmak, iyidir. Sadece öylesine yakmak ise sıkıcı. Biraz düşüneyim... Buldum!
Burada balaban leoparlar bulunuyor. Jilet gibi dişli, yırtıcı, benekli leoparlar. Sıcak kan, yanan yürek! Onları ateşe kurban edecek misin? Yoksa ateşe seni mi yem edeyim? Ha ha! Korkma, şaka yapıyorum, kıvılcım! Sen hoşuma gidiyorsun! Bu büyük kedicikleri yanan ateşe çek ve bırak alevler onların hayvani kanını içsin!

Bana tanrıymışım gibi saygı gösterirler. Bana kurbanlar verirler. Beni kerim yapacaklarını düşünürler! Ha ha! Ateş kerim olamaz. O yakmak, alevlendirmek ve kavurmak için yakılır, aptal bir enik gibi elleri yalamak için değil. Dost olabilir, düşman da olabilir ancak alev her zaman alevdir!

Kaplan, kaplan, yakıcı bir korku saçıyorsun,
Gece ormanlarında yanıyorsun.
Kimin ölümlü gözleri nasıl bir sevgiyle,
Yarattı senin gibi korkunç bir şeyi büyük bir hevesle?
...
Ne, kaplan değil de leopar mı? Seni gidi seni, böyle bir şiiri heba ettin...
...
Kaplan, kaplan, capcanlı parlayan
Gece yarısı ormanın derinliklerinde bulunan,
Kimin tarafından tasarlandı ateş
Orantılı mı senin görüntün?
...
Tamam, böylesi daha iyi. Ne var yani kaplan değilse? Önemli olan alevin kendi gücüyle yırtıcının kanını içmesi! Bak, ne kadar parlak ve eğlenceli bir biçimde yanıyor! Ha ha!