Ahlaki Kötürüm

Evet, seninle birbirimizin kanını dökerken bir ork kadını kaçırıldı... Gergedanını çaldığımız kişi bizden böyle aç alıyor olmalı... Gidip bulalım mı onu? Ne dersin {username}?
Bazen hakir görüyorum kendimi... Başkalarını da hakir gördüğüm için mi böyle oluyor?
Üzücü şeylere gülüyor, gülünç şeylere üzülüyoruz ama doğrusunu istersen, genelde kendimizden başka her şeye karşı oldukça kayıtsızız biz. Bir kere daha yanıldım; bir yabaninin aşkının sosyetik bir kadınınkinden pek farkı yokmuş. Barbar cehaleti ve basitliği de diğerlerinin kaprisleri kadar yoruyormuş adamı. Demiyorum ki artık sevmiyorum onu. Birlikte yaşadığımız güzel anlar için minnettarım ona. İstese canını veririm onun için. Ne var ki sıkıldım ondan işte...

“Evlenmek” sözcüğünün üzerimde büyülü bir tesiri var. Bir kadını ne kadar tutkuyla seviyor olsam da onunla evlenmem gerektiğini hissini bana verdiği an, “elveda aşkım” diyorum! Kalbim taş kesti, bir daha da iflah olmayacak. Başka türden fedakârlıklara hazırlıklıyım, hayatımı defalarca ortaya koyarım, şerefim üzerine kumar oynayabilirim... Fakat özgürlüğümü asla satamam.

Gizemi çözmeye yaklaştığımızı hissediyorum. Her biri önemli bir şey kaybetti, onları farklı kılan bir şey... Bir yabancı mı? İlginç... Daha fazla bulguya ulaşmaya çalışalım.