Son Kale

Biliyorum... Seni tanıyorum! Hatırlıyorum.
Yaklaş, sana şöyle bir bakayım...
Görüşüm zayıflığım oldu belki ama hafızam hala taze... Hatırlıyorum! Ah, aptal çocuk, yine ne yaptın? İpliğinizi görebiliyorum, yanlışlıkla kendini düğümlemiş küçük bir yılan gibi dolaşıyor! Zaman artık sizi kabul etmeyecektir...
Artık buradasın, dünyanın sınırında.
Dane'de olduğun günü, dün gibi hatırlıyorum! Seni unutmuştum ve sonra hatırladım! Anladın mı? Sanki dün gibi...
Gel, gel! Daha çok görüp daha çok anlamalısın, çocuğum.

Hoşgeldin, çocuğum. Yeni Topraklar'dan geriye kalanlar biziz.
Ve Yeni Topraklar, dünyamızdan bize kalan tek şey...