Ulu Oyun Yazarı

Sağa bak. Bu kapıların ardında ilk sahne bulunuyor; İblisler tarafından kirlenen harabeler. Oradan gösteri salonuna kaçmak ve seyircileri paramparça etmek isterlermiş gibiler! Ne yazık ki Tanrı'ya karşı gelmek için epey güçsüzler. Deneyecek olsalar emekleri boşa giderdi. Kapı sadece benim isteğimle açılır!

Ve işte sırtımın tam arkasında, sadece pullu Drakonid birliği ve Ateş Baba tarafından kusulan kıpkırmızı alevle aydınlanan ikinci sahneye girişi görüyorsun. Beni kendi mekanımda yenmeye çalıştılar ama kaybettiler. Sadece onlar bunun farkında değil, hehe.

Ve son olarak, üçüncü kapının arkasında bir zamanların ulu Cunları, uygun vakti bekliyor ve şimdilerde sarhoş uykusu kadar korkunç olan Solucan Suratlar, ölmek istemeyen liderleri Zak ile birlikte. Bu, onların benden Vahiy Adası'nda burnumun ucundan çalmayı başardıkları Zak'ın Kıvılcımı. Şimdi onun yeni bir bedeni var. Ama bir şeyler bana onun bundan tamamen memnun olmadığını söylüyor.

Ve en komiği de şu, Drakonidler, Solucan Suratlar ve Saran İblislerinin hepsi benden her şeyden çok korkuyorlar! Bir başkasının buraya, Ölü Şehir'in kalbine, onlardan önce sızabileceğinden korkuyorlar. Ve onların her biri diğerlerinden gizli olarak, benimle anlaşmaya çalıştı. Kendi düşmanlarını, onlara kalırsa benim düşmanlarımı yok etmeye yardım edeceklerine söz verdiler. Ha! Düşünebiliyor musun, hepsi kendi eski düşmanlarını yabancı ellerde halletmek istiyorlar!

Muhtemelen burada, Ölü Şehir'de, Solucan Suratları, Drakonidleri ve hatta İblisleri neyin tuttuğunu tahmin etmişsindir? He he! Kafanı kaldır! Şu devasa yapıyı görüyor musun? Bu anahtar... Ve aynı zamanda kilit. Ama onun görevini anlamakta zorluk çekersen şimdilik boş ver, her şeyi zamanı geldiğinde öğrenirsin. Acele etmeye gerek yok, değil mi?

Pekala, gösteri başlasın!